Eenmaal betrokken bij het Houtfestival kan je niet om de drie Kosters heen.
Laura, Ewoud en Karel Koster werken samen al bijna 50 jaar voor het Houtfestival. Alle drie heel verschillend en eigen, maar toch ook heel erg gelijk. Enthousiaste, opgewekte, bescheiden, harde werkers die wel in zijn voor een geintje. Goede trouble shooters die je om een boodschap kan sturen.

Toen Karel in 1999 begon als vrijwilliger voor het Houtfestival kwam hij al snel op het productiebureau terecht. Volgens Karel knoop je in de productiekeet alles aan elkaar, dat vond hij een leuke taak. ‘Het is heel fijn om te merken dat alles goed loopt doordat iedereen weet wat hij moet doen, dan had ik het lekker rustig’, aldus Karel.

Na 19 jaar productiebureau wilde Karel graag eens wat anders doen. Nadat hij het productiebureau had overgedragen aan zijn zusje Laura ging hij daarom ‘stage lopen’ bij de jongens van licht en geluid. Met net zo veel plezier werkt hij nu mee aan het bouwen van een goede licht en geluid ploeg. Hij wil het Houtfestival en de andere vrijwilligers nog lang niet missen, vind het belangrijk om maatschappelijk betrokken te zijn. Daarnaast vindt hij het ook echt leuk om een paar dagen per jaar totaal andere dingen te doen dan je normaal gesproken voor je werk doet. Het Houtfestival heeft hem in contact gebracht met mensen die nu zijn vrienden zijn die hij anders nooit had leren kennen. Het is volgens Karel het leukste festival van Haarlem, zonder hekken, lekker picknicken en toegankelijk voor echt iedereen, daar doet hij het voor. Een van de vele toppunten waren alle dansende kinderen op het Houtpodium twee jaar geleden, dat kan alleen op het ‘Houtfestival’ zegt Karel.

Ook Ewoud werkt al heel lang voor het Houtfestival. Hij begon als bouwer en op de festivaldag zelf was hij artiestenbegeleider. Uitvoerend werk, zoals hij het zelf zegt, dat vindt hij het leukste om te doen. Na een jaar of vijf werd hij stagemanager van het Houtpodium. Al die jaren op en rond het Houtpodium liet hij zich verassen door de verschillende soorten wereldmuziek. Hij ontmoette bijzondere mensen en maakte verassende optredens mee. Tijdens de opbouw, de festivaldag en de afbouw is er nooit gezeur bij het Houtfestival, dat maakt het zo leuk. Niemand is hoogdravend, het is echt gezellig, er hangt een open en relaxte sfeer en dat is volgens Ewoud uniek. In 2016 heeft hij aangegeven geen stagemanager meer te willen zijn, hij wilde eens wat anders en vond het tijd dat een ander het stokje over zou nemen. Nu is hij chef deco, alleen in de uitvoering, ‘lekker knutselen’ geeft hij zelf aan. Tijdens de opbouwdagen de decoratie maken en ophangen of neerzetten kan hij goed en doet hij met plezier, een vergadertijger zal hij niet worden. Dat laat hij liever aan anderen, bijvoorbeeld aan zijn zusje, over. Het hele jaar door is zijn zusje Laura nu bezig met het productiebureau van het Houtfestival. Achter de schermen maar wel in controle, dat vindt ze het prettigst. In 2005 begon ze als bouwer en deed ze op de festivaldag de artiestenbegeleiding. Heel leuk vond ze dat, maar na tien jaar wilde ook zij wel eens wat anders. Broer Karel leerde haar het reilen en zeilen op het productiebureau onder de knie te krijgen. En dat gaat haar nu ook zonder hem heel goed af. Het mooiste moment vindt Laura, het moment op de festivalzondag dat alles net is begonnen en het ineens stil is op het portofoonkanaal, dan loopt het, dan is het dus gelukt, met de inzet en hulp van alle vrijwilligers. Als ze dan vanuit de productiekeet uitkijkt over het veld is dat een heel fijn gevoel. Door het jaar heen vraagt ze zich wel eens af waar ze het allemaal voor doet, maar vanaf de eerste bouwdag tot en met de laatste dag van weer afbreken komt alles bij elkaar. Leuke acts, fijne collega vrijwilligers, toegankelijkheid voor iedereen en bijna altijd tevreden artiesten en bezoekers. Dit jaar kan ze er helaas niet bij zijn omdat ze haar tweede kindje verwacht, maar daarna is ze zeker weer van de partij!

Of ze beter met elkaar samen kunnen werken doordat ze broers en zus zijn? Misschien maakt het de communicatie wat gemakkelijker maar bij het Houtfestival maakt het eigenlijk niet uit zegt Ewoud. ‘Of je nu genetisch familie bent of van de Houtfamilie bent, echt iedereen werkt goed en prettig samen en verstaat elkaar’. Een beetje verwarring scheppen door gebruik te maken van hun genetische overeenkomsten vinden ze dan wel weer leuk, de heren weten heus wel dat ze elkaars stem over de portofoon perfect na kunnen doen…