Mick & Jari

De broertjes Leenman weten niet beter dan dat het derde weekend van juni in het teken staat van het Houtfestival. Van kleins af aan lopen ze op het festivalterrein, ze zijn er zo goed als opgegroeid. Vader Peter was namelijk al vanaf het begin vrijwilliger bij het Houtfestival, de broertjes werden zodoende altijd meegenomen en hebben het stokje nu overgenomen.

Mick weet zich nog te herinneren dat hij voor het eerst officieel vrijwilliger werd. Hij was toen 8 jaar en kreeg ook, net als alle andere vrijwilligers, een naamkaartje. Dan hoor je er natuurlijk echt helemaal bij! Begonnen als runner heeft hij daarna door de jaren heen verschillende taken op zich genomen zoals catering en bouw. Sinds de laatste paar jaar is hij als één van de twee ‘Waterprinsen’ verantwoordelijk voor het water. Dat betekent dat hij tijdens de bouw erg druk bezig is maar het op de festivaldag zelf het wat rustiger heeft.

Jari daarentegen heeft het juist het drukst op de zondag. Hij is na veel jaren artiestenbegeleiding sinds een paar edities eindverantwoordelijk stagemanager op Houtpodium. Dat betekent scherp opletten en goed de tijd in de gaten houden. Hij vindt dit een hele leuke afwisseling van zijn dagelijkse bezigheden, die niets met podiumkunst of licht en geluid te maken hebben. Vooral het feit dat je met een team staat dat normaal nooit met elkaar samen werkt en dan toch zo’n goed geoliede machine kan vormen.

Wat voor hen beiden het Houtfestival maakt is het team van vrijwilligers. Ook al zie je elkaar misschien maar een paar keer per jaar, het voelt gelijk weer helemaal vertrouwd. Mick geeft hier als voorbeeld het jaar dat hun opa overleed, precies in het weekend van het festival. Ondanks het verdriet wilde hij toch meehelpen. Hij geeft aan toen super warm te zijn opgevangen door het team en dat heeft hem heel veel goed gedaan.

Allebei hopen ze dat het Houtfestival nog heel lang meegaat. Het festival brengt echt mensen samen. ‘Het zou zo zonde zijn als een festival als dit verloren gaat. Het neemt voor veel Haarlemmers een bijzondere plek in.’